هيچکي به عشقش نمي رسه

من می روم شاید رفتنم بهونه ای برای بودنم باشدمن می روم شاید تو تنهاییت تنهایی منو احساس کنیمن می روم شاید رفتنم به حسرت دیدنت پایان دهدمن می روم شاید رفتنم مرحم زخم های قلبم شودمن می روم شاید به غرور آتشینت پایان دهیمن می روم شاید نبودنم دلیل بودنت باشدمن می روم شاید نبودنم از بودنم گویدمن می روم شاید دل دیوونم بی تو آروم بگیرهمن می روم شاید فرداها تو رو عاشق ببینممن می روم شاید هيچکي به عشقش نمي رسه...

چه زود ازم خسته شدی چه زود از یاد بردی منو

چه زود یکی دیگه اومد جامو گرفت تو دل تو

بهم وفا نکردی و تیشه زدی به قلب من

منو به غم نشوندی و گذشتی از کنار من

نمیدونم به جرم عشق یه عمره که زندونیم

توی آتیش غم تو یه عمره دارم میسوزم

هيچکي به عشقش نمي رسه...

گاهی وقتا توی رابطه ها

نیازی نیست طرفت بهت بگه برو !

همین که روزها بگذره و یادی ازت نگیره

همین که نپرسه چه جوری روزا رو به شب می رسونی

همین که کار و زندگی رو بهونه میکنه

همین که دیگه لا به لای حرفاش دوستت دارم نباشه

و همین که حضور دیگران توی زندگیش

پر رنگ تر از بودن تو باشه

هزار بار سنگین تر از

کلمه ی برو واست معنا پیدا میکنه

هيچکي به عشقش نمي رسه...

دل تنگم!

دل تنگِ خیلی چیزها

دل تنگ این همه دل تنگی ها

چیزهایی که بر من گذشت و هرگز باز نخواهد گشت!

دل تنگم

دل تنگ نیمه شبهای دل تنگی

دل تنگ این همه نبودن ها

دل تنگ این همه دل تنگی ها

دل تنگ عهدهایی که کسی آنها را نبست

دل تنگ تمام چیزهایی که میشد باشد و نیست

و تمام هست هایی که نیست!

حتی آنان که دلشان برایم تنگ نخواهد شد!!

دل تنگ تر نیز خواهم شد

می رسد روزی که بگویم:

دلم برای آن روزهای دل تنگی تنگ شده!!

هيچکي به عشقش نمي رسه...

گاهی درد،می آید ...آهسته ،بیصدا ،می آید ...می ماند ،رخنه میکندو دیگر نمی رودو تو همه درد میشوی ،آاااااه میشوی ،زخم بر میداری ...بغض میشویدیگر ...هیچ خنجری زخمت نمیزند ،هیچ زخم زبانی ... نمی سوزاند ،از هیچ نگاه سردیخشکت نمیزند ،و هیچ هجمه ایبه فریادت وا نمی دارددر خود فرو می روی ....لال میشوی ،نمی بینی ...نمیشنوی ...تو را جواب میکنندو همه امیدهااز ت هيچکي به عشقش نمي رسه...

مهم نیست که چقدر رویا بافته بودم

برای دلم از روزهای بودن تو

مهم نیست که ...

مهم این است که

من دیگر تو را ندارم

و تو دیگر مهربانی های ِ دل من را ...

مهم این است که

من دارم می روم

دارم از همه آن نشانی های ساده

که رد قدم های تو را داشت می روم

جاودانه باشد برایت

هرچه تو جاودانه می خواهی اش

برقرار بماند برایت

لحظه های ِ خوش ِ زیستن ...

وکاش دیگر

برای هیچکس دریغ یک خوب نباشی ..

هيچکي به عشقش نمي رسه...

حرف نزن

فکر کن...

خوشی هایت مال دیگران

غم هایت مال من

خنده هایت مال دیگران

اشک هایت مال من

آرزو هایت مال دیگران

نفرین هایت مال من

خوبی هات مال دیگران

بدی هات مال من

فکر کن...

این است انصاف عشق!!

هيچکي به عشقش نمي رسه...

نفهمیدی چه می گویم ندانستی چه می خواهم

گمان کردی چون از عشق می گویم نیاز پیکرم را در تو می جویم؟

تو فکر کردی که عشق جز خواهش تن نیست و جز این آرزو در باطن من نیست؟

نفهمیدی !نفهمیدی!

که این افکار در من نیست…

و عشق آن واژه پاکی ست برای من…

که بی تو معنی تنهایی مطلق…

برای دستهای من…

برای حرفهای من…

برای آنچه می گویم…

نمی دانی!نمی دانی!چه می گویم..

هيچکي به عشقش نمي رسه...

سفر کرده ی من!

برگرد و دل به من بسپار!

تا با هم در جاده ی زندگی قدم بزنیم

و بر فراز قله های عشق

آواز بخوانیم!

موقع رفتن بغض کرده بودی

و من طاقت دیدن اشک هایت را نداشتم

و به حوالی بی کسی خودم رفتم

و در سکوت مردابی ام

و بغض کویری ام

و دلتنگی دریایی ام

گریستم!!!

هنوز نرفته بودی

ولی دل من گرفته بود و دلتنگ بودم!

به جای تو مهتاب برایم دست تکان داد!

سفر کرده ی من!

برگرد و اطلسی نگاهت را

در باغ پاییزی چشمانم بکار!

هيچکي به عشقش نمي رسه...

چرا رفتی چرا من بی قرارم ...

به سر سودای اغوش تو دارم...

نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست

ندیدی حالم از غم ناشکیباس...

چرا رفتی چرا من بی قرارم...

به سر سودای اغوش تو دارم...

خیالت گرچه عمری یاره من بود ...

امیدت گرچه در پنداره من بود...

بیا امشب شرابی دیگرم ده...

ز مینای حقیقت ساغرم ده...

چرا رفتی ...چرا من بی قرارم...

هيچکي به عشقش نمي رسه...